Formy i funkcje języka

Lingwiści generatywni (z angielskiego: generative linguists) pod wpływem struktury natywistów(z angielskiego The nativist) koncentrowali się głównie na formie języka a nie na głębszej funkcji i znaczeń konstruowanych z społecznych interakcji. Skonstruowali oni jasny, oficjalny i logicznie skonstruowany system formy języka:

-Przykładami formy języka są morfermy(kliknij by dowiedzieć się co to są morfemy), słowa, zdania i zasady, które zarządzają nimi.

-Funkcje są znaczące o interaktywnej intencji, które są związane z społecznym kontekstem, który się dopełnia razem z formą.

-Nie ma formy bez funkcji i nie ma funkcji bez formy.

-Funkcja może być wyłącznie wyrażona dzięki formie.

a)Funkcja denotatywna:

Table(stół)-można go odczuć

b)Funkcja konotatywna

doświadczenie, uczucia itp.

Psychological theory of learning

-Language learning is a result of imitation, practice, feedback on success and habit formation.

-The quality and quantity of the language which the child learns as well the consistency of the reinforcement offered by others in the environment, should have an effect on the child's success in language learns.

-Imitation and practice are primary processes in language development.

Imitation-word for word repetition of all or part of someone else's utterance.

Practice- Repetitive manipulation of form.

Skinner's theory of operant conditioning.

Operant conditioning refers to conditioning in which the organism (in this case, a humand being) emits a response, or operant (a sentence or utterance), without necessarily observable stimuli; that operant is maintained (learned) by reinforcement (for example, a positive verbal or nonverbal response from another person). According to Skinner, verbal behaviour, like other behaviour is controlled by it's consequences.

Behaviourism [En]

A theory of psychology which states that human and animal behaviour can and should be studied in terms of physical processes only: It led to theories of learning that explained how an external event (a stimulus) caused a change in the behaviour of an individual (a response) without using concepts like 'mind' or 'ideas' or any kind of mental behaviour.

The behaviouristic approach focused on the immediately perceptible aspects of linguistic behaviour -the publicly observable responses -and the relationships or associations between those responses and events in the world surrounding them.

Gramatyczne morfemy

Dzieci i dorośli w ten sam sposób przyswajają morfemy. Różnica jest taka, że dzieci robią to zazwyczaj intuicyjnie i bezproblemowo a dorośli "łamią sobie język" by przyswoić trwale poszczególne zasady. Definicję morfemu można znaleźć tutaj. Oto szyk przyswajania morfemów w języku angielskim:

1. Present progressive -ing (Mummy running)

2. Plural -s (two books)

3. Czasowniki nieregularne (Baby went)

4. Possessive (daddy's hat)

5. Copula ( Annie is a nice girl)

6. Artykuły "the" i "a"

7. Czasowniki przeszłe regularne -ed (She walked)

8. Formy czasownika w trzeciej osobie (She runs)

9. Czasownik posiłkowy "be" (He is coming)

Dorośli zazwyczaj przyswajają wyżej wypisane morfemy w uporządkowanym szyku , natomiast dzieci opanowują gramatyczne morfemy spontanicznie.

Morfemy

Morfemy

Morfem to najmniejsza grupa fonemów, która niesie ze sobą określone znaczenie, której nie można więc podzielić na mniejsze jednostki znaczeniowe. Jest elementarną jednostkąmorfologii, jednym z uniwersaliów językowych.Przy klasyfikacji morfemów bierze się zazwyczaj pod uwagę dwa kryteria: funkcję oraz łączliwość. Funkcje morfemów są dwojakie – funkcja semantyczna oznacza odniesienie do zjawisk pozajęzykowych, do świata rzeczywistego,funkcja syntaktyczna zaś polega na sygnalizowaniu relacji wewnątrztekstowych (np. w zdaniu Idę szerokim chodnikiem morfem im sygnalizuje syntaktyczną podrzędność względem rzeczownika). Drugie z kryteriów podziału – łączliwość – dzieli morfemy na występujące samodzielnie (np. tu, dziś, tam) oraz związane (kot-, pis-).

Ów opisy mogą wydawać się trudne do całkowitego zrozumienia dlatego poniżej znajdują się przykłady:

Przykłady podziału wyrazów na morfemy

1. dom, domek, domeczek

dom - ø : dom - ek - ø : dom - ecz- ek - ø

(gdzie ø oznacza zero morfologiczne)

§ morfemy leksykalne: dom

§ morfemy słowotwórcze: -ek, -ecz

§ morfemy fleksyjne: ø

§ alternacja: k : č

2. głowa, główka

głow - a : głów - k - a

§ morfemy leksykalne: głow, głów

§ morfemy słowotwórcze: -k-

§ morfemy fleksyjne: -a

§ alternacja: o : ó

3. mózgu, móżdżek

mózg - u : móżdż - ek - ø

§ morfemy leksykalne: mózg, móżdż

§ morfemy słowotwórcze: -ek

§ morfemy fleksyjne: -u, ø

§ alternacja: g : dż

4. napisała

na - pis - a - ł - a

§ morfemy leksykalne: pis

§ morfemy słowotwórcze: na-

§ morfemy fleksyjne: -a

§ flektywy - przyrostek tematu czasu przeszłego: -a-

§ morfem czasu przeszłego: -ł-

Przykład struktury morfemowej

Robotnicy idą do fabryki

§ morfem robot – oznaczający pracę,

§ morfem nic – allomorf morfemu nik oznaczającego wykonawcę czynności

§ morfem y – mianownik liczby mnogiej rzeczowników rodzaju męskiego, wymusił on wybór formy nic zamiast nik

§ morfem id – oznaczający poruszanie się

§ morfem ą – trzecia osoba, liczba mnoga, czas teraźniejszy

§ morfem do – kierunek ruchu

§ morfem fabryk – fabryka

§ morfem i – dopełniacz liczby pojedynczej rzeczowników rodzaju żeńskiego

żródło: www.wikipedia.org

8 przykazań nauczania/przyswajania gramatyki

1. Nauczanie powinno odbywać się w języku rodzimym z minimalną ingerencją języka obcego.

2. Duża ilość słownictwa do poznania w formie listy z wyrazami.

3. Długie wyjaśnienia dotyczące zasad gramatyki.

4. Gramatyka często daje nakazy łączące wyrazy i daje instrukcje co do fleksji wyrazów.

5. Jak najwcześniejsze zapoznanie się z trudnymi przykładami.

6. Mała uwaga skupiana na treści tekstu, który nie powinien zakłócać gramatycznej analizy.

7. Przekład z języka obcego na język rodzimy pomaga zrozumieć konstrukcję gramatyczną.

8. Mała uwaga skupiona wobec wymowy.

Hipoteza o okresie krytycznym

Hipoteza o okresie krytycznym w rozwoju dziecka ma spore znaczenie w przyswajaniu języków. Według biologa Lenneberga jest to okres trwający od urodzenia do 12-13 roku życia podczas którego występuje wzmożona zdolność do nauki języków. Lenneberg uważa, że nauka języków staje się trudniejsza po okresie dojrzałośći(12-13 lat), gdyż wówczas umysł traci szybką zdolność do adaptacji. Dodatkowo Lenneberg taką sytuację argumentuję tym, że mózg już ustalił odpowiednie miejsce odpowiedzialne za umiejętności językowe. Taki proces nazywany jest lateralizacją.

Learning[EN]

-Learning is acquisition or "getting"

-Learning is the retention of information or skill.

-Retention implies storage systems, memory, cognitive organization.

-Learning involves active, conscious focus on and acting upon events outside or inside the organism.

-Learning is relatively permanent but subject to forgetting.

-Learning involves some form of practice, perhaps reinforced practice.

-Learning is a change in behaviour.

Teaching cannot be defined apart from learning. Teaching is guiding and facilitating learning, enabling the learner to learn, setting the conditions for learning.

Produktywność

Użytkownicy języka kontrolują swoimi zasobami lingwistycznymi tak by produkować nowe wyrażenia i zdania.(Dzieci są szczególnie aktywne w produkowaniu nowych zdań, których nigdy wcześniej nie wymyślono). Ludzka umiejętność do tworzenia nowego słownictwa, często związanego z nieskończoną liczbą ekspresji. Mowa zwierząt charakteryzuję się tym, że każdy sygnał wydawany przez nich odnosi się do poszczególnego obiektu lub okazji.

Przemieszczanie w czasie i lokacji.

Komunikacja zwierząt zawsze dotyczy obecnej chwili i nigdy nie odzwierciedla przeszłości lub różnych zdarzeń logistycznych. Ludzie są jedynymi istotami, którzy w swojej mowie mogą odnosić się do przeszłości i przemieszczeń lokalizacyjnych. Mamy możliwość mówienia o przeszłości, przyszłości i zdarzeniach nie mających miejsca w teraźniejszej chwili. Dodatkowo ludzie mają umiejętność dyskutowania o rzeczach abstrakcyjnych i zmyślonych. Krążą pogłoski o tym, że pszczoły także posiadają umiejętność przemieszczania w swoim aparacie mowy, lecz badania na ten temat wciąż trwają...

Równoległe przetwarzanie rozproszone (english: Parallel distributed processing(PDP)) .

1. Wolność od granic, które nakazuje tzw. "metoda naukowa" by odkrywać niewidoczne i trudne do wyobrażenia struktury lingwistyczne.

2. Systematyczny opis zasad i przyswajalności lingwistycznego repertuaru dziecka.

3. Liczba możliwych właściwości uniwersalnej gramatyki.

Uniwersalna gramatyka

Wszystkie istoty ludzkie są genetycznie wyposażone w umiejętności pozwalające przyswajać

język. Naukowcy zauważyli, że "urządzenie akwizycji języka" pozwala posortować język w zestaw uniwersalnych, lingwistycznych zasad, które pierwotnie zostały wkomponowane w urządzenie akwizycji języka". Jean Berko twierdził, że dzieci przyswajają gramatykę jako jedną całość a nie oddzielne części.

Urządzenie akwizycji języka.

1. Umiejętność odróżnienia dżwięków mowy od innych w środowisu.

2. Umiejętność organizowania bazy lingwistycznej w posortowany katalog, który póżniej może być odtwarzany dowolną ilość razy.

3. Wiedza o tym, że tylko jeden rodzaj systemu lingwistycznego jest możliwy a inne nie.

4. Umiejętność ciągłęgo powiększania zasobów swojego systemu lingwistycznego.

Ów urządzenie tak jak inne biologiczne narzędzia działają skutecznie wtedy gdy są stymulowane w odpowiednim czasie zwanym "okresem krytycznym". Więcej o okresie krytycznym można wyczytać w kolejnym artykule.

Różnice pomiędzy przyswajaniem I i II języka.

Dzieci w normalnym środowisku przyswajają swój własny język łatwo i skutecznie, oprócz tego udaję im się przyswoić język bez jakichkolwiek instrukcji, jednakże nie bez pewnego wysiłku i uwagi skupionej na języku.

Występuje olbrzymie różnice na tle kognitywnym i emocjonalnym u dorosłych i dzieci podczas przyswajania języka.

Dzieci uczą się funkcjonować pośród języka głównie podczas interakcji i rozmów. Według behawiorystów najważniejsze znaczenie podczas nauki języka przez dzieci mają reakcje

otoczenia, interakcje i skojarzenia tworzące się z różnego rodzaju zdarzeń językowych.

Nauka według Browna

1. Nauka to przyswajanie lub "branie".

2. Nauka to zatrzymanie jakiejś informacji lub umiejętności.

3. Zatrzymywanie dotyczy także system przechowywania, pamięć, kognitywną organizację.

4. Nauka obejmuję aktywne i świadome skupienie.

5. Nauka jest permanentna z możliwością zapomnienia danego materiału.

6. Nauka obejmuję ćwiczenia zwłaszcza powtarzane ćwiczenia.

7. Nauka to zmiana w zachowaniu.

Język według Browna

1. Język jest systematyczny.

2. Język jest zestawem samowolnych symboli.

3. Symbole te są w większości wydawane wokalne ale mogą też być wizualne.

4. Symbole te mają skonwencjonalizowane znaczenie do którego sięodnoszą.

5. Język używany jest do komunikacji.

6. Język operowany jest w kulturach i społeczeństwach.

7. Język jest atrybutem ludzi ale nie zarezerwowanym tylko dla ludzi.

8. Język jest przyswajany przez ludzi w ten sam sposób. Język i nauka języka obydwa mają swoje wyjątkowe cechy charakterystyczne.

Promo

Nie wiem, czy zdajesz sobie sprawę z tego, że*:

• 87% wszystkich stron internetowych, jest w języku angielskim
• Większość książek wydawanych na całym świecie, jest dostępna w języku angielskim
• Tylko anglojęzyczne magazyny i czasopisma są dostępne na całym świecie.
  Nie muszę tu wspominać o ich renomie, jakości informacji jakie są w nich przekazywane.
• Angielski jest językiem świata nauki. Już w 1997 roku 95% artykułów w "Science Citation Index" była po angielsku, mimo że tylko 50% z nich była od angielskojęzycznych autorów.
• Ponad 1.500.000.000 ludzi na całym świecie zna język angielski, a kolejne 1.000.000.000 jest w trakcie nauki.
• Większość międzynarodowych konferencji i seminariów przeprowadzana jest w języku angielskim.

żródło: projektsukces.pl

Poziomy nauczania.

Jeśli kiedykolwiek spotkałeś się z oznaczeniami znajomości języka angielskiego to mamy tutaj dla Ciebie pełny opis danych oznaczeń.

według Europejskiego systemu opisu kształcenia językowego

	C2	Osoba posługująca się językiem na tym poziomie może z łatwością zrozumieć praktycznie wszystko, co usłyszy lub przeczyta. Potrafi streszczać informacje pochodzące z różnych źródeł pisanych lub mówionych, w spójny sposób odtwarzając zawarte w nich tezyi wyjaśnienia. Potrafi wyrażać swoje myśli płynnie, spontanicznie i precyzyjnie, subtelnie różnicując odcienie znaczeniowe nawet w bardziej złożonych wypowiedziach.
	C1	Osoba posługująca się językiem na tym poziomie rozumie szeroki zakres trudnych tekstów, dostrzegając także znaczenia ukryte, wyrażone pośrednio. Potrafi wypowiadać się płynnie, spontanicznie, bez większego trudu znajdując właściwe sformułowania. Swobodnie posługuje się językiem w kontaktach towarzyskich i społecznych, edukacyjnych bądź zawodowych. Potrafi formułować jasne, dobrze zbudowane, szczegółowe, dotyczące złożonych problemów, wypowiedzi ustne lub pisemne.
	B2	Osoba posługująca się językiem na tym poziomie rozumie znaczenie głównych wątków przekazu zawartego w złożonych tekstach na tematy konkretne i abstrakcyjne, łącznie z rozumieniem dyskusji na tematy techniczne z zakresu jej specjalności. Potrafi - w szerokim zakresie tematów - formułować przejrzyste i szczegółowe wypowiedzi ustne i pisemne, a także wyjaśniać swoje stanowisko w sprawach będących przedmiotem dyskusji, rozważając wady i zalety różnych rozwiązań.
	B1	Osoba posługująca się językiem na tym poziomie rozumie znaczenie głównych wątków przekazu zawartego w jasnych, standardowych wypowiedziach, które dotyczą znanych jej spraw i zdarzeń typowych dla pracy, szkoły, czasu wolnego itd. Potrafi radzić sobie w większości sytuacji komunikacyjnych, które mogą zdarzyć się w czasie podróży w regionie, gdzie mówi się danym językiem. Potrafi tworzyć proste, spójne wypowiedzi ustne lub pisemne na tematy, które są jej znane bądź ją interesują. Potrafi opisywać doświadczenia, zdarzenia, nadzieje, marzenia i zamierzenia, krótko uzasadniając bądź wyjaśniając swoje opinie i plany.
	A2	Osoba posługująca się językiem na tym poziomie rozumie wypowiedzi i często używane wyrażenia w zakresie tematów związanych z życiem codziennym (są to np: bardzo podstawowe informacje dotyczące osoby rozmówcy i jego rodziny, zakupów, otoczenia, pracy). Potrafi porozumiewać się w rutynowych, prostych sytuacjach komunikacyjnych, wymagających jedynie bezpośredniej wymiany zdań na tematy znane i typowe. Potrafi w prosty sposób opisywać swoje pochodzenie i otoczenie, w którym żyje, a także poruszać sprawy związane z najważniejszymi potrzebami życia codziennego.
	A1	Osoba posługująca się językiem na tym poziomie rozumie i potrafi stosować potoczne wyrażenia i bardzo proste wypowiedzi dotyczące konkretnych potrzeb życia codziennego. Potrafi formułować pytania z zakresu życia prywatnego, dotyczącego np: miejsca, w którym mieszka, ludzi, których zna i rzeczy, które posiada oraz odpowiadać na tego typu pytania. Potrafi przedstawić siebie i innych. Potrafi prowadzić prostą rozmowę pod warunkiem, że rozmówca mówi wolno, zrozumiale i jest gotowy do pomocy.