Bare infinitive=Goły bezokolicznik

Bezokolicznik(tzw. goły bezokolicznik czyli sam czasownik. Przeciwieństwo do full infinitive) jest używany:

- z czasownikami modalnym (can, could, may, might, shall, should, must, will, would)

He can go if he desires to.

-z had better/ would rather/ would sooner

You'd better stay in home.

with need, dare (as auxiliary verbs)

-po why(not) dając sugestie.

Why not play again some time ?

(Why do not we play)

-z make( w znaczeniu siły, działania), let(pozwalając), see, hear, smell, feel, watch, notice(w mowie aktywnej)

He let me watch The Jackass.

Ważne!

Po czasownikach notice, make, see, hear, tell, watch w mowie pasywnej występuje cały bezokolicznik:

The child was made to sleep for the next 2 hours.

You need not work today.

I dare not talk to him.

Ważne!

Dare-wyrażające odwagę lub brak odwagi może być wyrażone z bezokolicznikiem lub bez niego, np.

I do not dare (to) do it.

He dared (to) do it again.

Po dare wyrażającym ostrzeżenia, złość, grożby itp. nie należy używać bezokolicznika, np.

Don't you dare hit it me again!

How dare you do it this for me !

Po dare wyrażającym wyzwanie należy używać bezokolicznika

I dare you to race it faster than me.

At the beginning czy in the beginning ??

at the beginning-na początku (czegoś, np. książki, gazety)
in the beginning- z początku (jakiegoś wydarzenia, koncertu, meczu, uczucia itp)

There's a short quotation at the beginning of every chapter.
I hoped he liked me, perhaps he did in the beginning.

* In the beginning of sth nie istnieje
Prawidłowe jest at the beginning of sth


in the end- Po jakimś okresie czasu lub po czymś co się właśnie skończyło.

at the end- pod koniec jakiegoś zdarzenia.


In the end of his exercises he became sweat.

At the end of footbal match the footballers shaked hand with each other.

Mowa pasywna

Mowę pasywną formujemy poprzez włożenie czasownika "to be" w miejsce aktywnego czasownika dodając przy tym formę "past participle" aktywnego czasownika.

Tutaj znajduję sie link do nagrania audio w których wytłumaczone zostają zasady mowy pasywnej.

Zdanie -> Mowa aktywna -> Mowa pasywna

Simple Present The director types reports. -> Reports are typed. (by the director)

Simple Past The director typed reports. -> Reports were typed.

Present Continuous The director is typing reports. -> Reports are being typed.

Past Continuous The director was typing reports. -> Reports were being typed.

Present Perfect The director has typed reports. -> Reports have been typed.

Past perfect The director had typed reports. -> Reports had been typed.

Simple Future The director will type reports. ->Reports will be typed.

Future Perfect The director will have typed reports. ->Reports will have been typed.

(by the director)

Conditional The director would type reports. -> Reports would be typed.

Conditional Perfect The director would have typed -> Reports would have been typed.

Present Infinitive The director ought to type reports.-> Reports ought to be typed.

Perfect Infinitive The director ought to have typed ->Reports ought to have been

typed.

Gerund The director hates people asking her to type. The director hates being asked

to type reports.

Perfect Gerund The director remembers her boss having asked her to type reports.-> The director remembers having been asked to type reports.

Użycie:

Mowa pasywna jest używana gdy:

-kiedy osoba, która wykonuję daną czynność może być łatwo zrozumiana lub jest nieznana.

She has been arrested (=The police have arrested her)

A new prime minister has been elected (=easily understood: by the citizens.)

-kiedy niezbędne jest by wyjaśnić coś formalnie.

Mowa aktywna: Some people think the prime minister was involved in the conspiracy to overthrow the government

Mowa pasywna: It is thought that the Prime Minister was involved in the conspiracy to overthrow the government./The Prime Minister is thought to have been involved in the conspiracy to overthrow the government.

-kiedy jesteśmy zainteresowani o samo zdarzenie a nie o osobę, która jest zamieszana w dane działanie.

The new hospital will be opened in two days (by the director)

-kiedy chcemy być dyskretni nie ujawniając wykonawcę.

All my gel has been used. (zamiast You've used all my gel)

Full infinitive=to+czasownik

Występowanie [infinitive:]

- po określonych czasownikach takich jak:

advise, afford, agree, allow sb, appear, be allowed, compel, decide, encourage, expect, hope, intend, invite, manage, pretend, proceed, promise, refuse, remind, seem, tell, tend, etc.

- po określonych przymiotnikach takich jak:

amazed, angry, delighted, difficult, disgusted, easy, first, glad, happy, last, likely, obliged, sad, sorry, supposed, surprised, unable,

- z konstrukcjami osobowymi + przymiotnik:

It was nice of him to send you roses.

- z only i just (niezadowalający rezultat)

He phoned only to say that he would not be coming.

- w zdaniach takich jak: to tell you the truth, to be honest/fair, to cut a long story short.

To tell you the truth, I have not seen him since Monday.

- po określonych rzeczownikach

Pleasure, nuisance, nightmare itd.

It is pleasure to see you.

- po określonych wyrazach pytających (who, where, what itd)

I do not know what to eat.

-razem z too i enough

Razem z too i enough

Gramatyczne morfemy

Dzieci i dorośli w ten sam sposób przyswajają morfemy. Różnica jest taka, że dzieci robią to zazwyczaj intuicyjnie i bezproblemowo a dorośli "łamią sobie język" by przyswoić trwale poszczególne zasady. Definicję morfemu można znaleźć tutaj. Oto szyk przyswajania morfemów w języku angielskim:

1. Present progressive -ing (Mummy running)

2. Plural -s (two books)

3. Czasowniki nieregularne (Baby went)

4. Possessive (daddy's hat)

5. Copula ( Annie is a nice girl)

6. Artykuły "the" i "a"

7. Czasowniki przeszłe regularne -ed (She walked)

8. Formy czasownika w trzeciej osobie (She runs)

9. Czasownik posiłkowy "be" (He is coming)

Dorośli zazwyczaj przyswajają wyżej wypisane morfemy w uporządkowanym szyku , natomiast dzieci opanowują gramatyczne morfemy spontanicznie.

8 przykazań nauczania/przyswajania gramatyki

1. Nauczanie powinno odbywać się w języku rodzimym z minimalną ingerencją języka obcego.

2. Duża ilość słownictwa do poznania w formie listy z wyrazami.

3. Długie wyjaśnienia dotyczące zasad gramatyki.

4. Gramatyka często daje nakazy łączące wyrazy i daje instrukcje co do fleksji wyrazów.

5. Jak najwcześniejsze zapoznanie się z trudnymi przykładami.

6. Mała uwaga skupiana na treści tekstu, który nie powinien zakłócać gramatycznej analizy.

7. Przekład z języka obcego na język rodzimy pomaga zrozumieć konstrukcję gramatyczną.

8. Mała uwaga skupiona wobec wymowy.

Częste błędy popełniane w pisowni

I. Interpunkcja:

- ... because ...

- ... ; moreover, ...

- ... as ...

- ... because of ...

- ... if ....

- ... so ...

- ... so as to ...

- ... so that ...

- All things considered, ...

- Consequently, ...

- Considering these facts, ...

- Finally, ...

- Furthermore, ...

- Given these facts, ...

- However, ...

- If ... , ....

- In fact, ...

- Moreover, ...

- Therefore, ...

- Thus, ...

- To start with, ...

- Unfortunately, ...

- What is more, ...

- When ... , ...

- While ... , ....

II. Gramatyka:

- a + singular

- a few- kilka

- a person wants

- consider cheating as a natural behaviour

- few- kilka (zbyt mało)

- information is

- it is considered ...

- make me feel good

- Not only + inwersja

- other/ others

- recently- Perfect tenses

- these exams

- they don’t know what is means to ...

- this exam

III. Zdania, których nie można używać w pisowni akademickiej:

- I claim

- in my opinion

- Let me begin by saying

- The aim of this essay is to present arguments that cheating is not acceptable

- The answer to the question whether it is acceptable or not is yes

- This essay will convey arguments for and against the issue of cheating

- This text is focused on more common and well known types of them

-The subject of this esssay is to shed some light on cheating

IV. Inne:

- a three-year old child

- at the beginning

- at the same time

- good at

Czasowniki modalne -charakterystyka

-Nie występuje -s w 3 osobie liczbie pojedyńczej za wyjątkiem have to, need, dare.

-Nie istnieje forma "infinitive" i "present participle" oprócz need, have to i dare.

-Po czasownikach modalnym występuję czasownik w formie bezokolicznika oprócz wyrażeń ought to i have to (gdzie występuje widoczne "to")

Notatki:

Po need i dare występuje zazwyczaj czasownik w formie bezokolicznika .Wyjątkiem jest użycie wyżej wypisanych słów nie w formie czasowniki modalnego. Wówczas należy użyć całej formy bezokolicznikowej:

You do not need to come

Wersja modalna:

You need not come

Be able to, be allowed to i have to używane są zamiast can, may (wyrażając pozwolenie) i trzeba być uważnym by użyć je odpowiednio:

When you pass your test, you will be able to drive.

They were allowed to leave as soon as they finished the exam.

He had to have an operation.

Could/was able to są używane o ogólnych umiejętnościach, jednakże was able to często używa się mówiąc o zdarzeniu, które ma miejsce w określonej sytuacji. Obydwa wyrażenia mogą być używane w negacjach i pytaniach.

Although he was tired, he was able to swim to safety.

He could not/was not able to admit he was wrong.

Were you able to/Could you find your way ?

Have to -wyraża konieczność zależną od czynników zewnętrznych. Przykładowe zdanie:

According to the law, all motorcyclists have to wear a helmet when riding their motorcycles.

I must visit my grandparents more often [Czuję się zobligowany]

May and might obydwa wyrażają możliwość do wybrania, jednakże may jest mocniejsze.

He may come if you as him to.

She might come if she has time. [mniejsza możliwość]

Gramatyka angielska

Język angielski jest językiem pozycyjnym i analitycznym (duże znaczenie odgrywają czasowniki posiłkowe), choć występują też pewne elementy fleksji. Są to relikty indoeuropejskiego systemu deklinacji i koniugacji, w pełni zachowanego w językach słowiańskich i łacinie, a częściowo w staroangielskim. Odmiana przez przypadki dotyczy zaimków, rzeczowniki posiadają tylko dopełniacz (Saxon genitive), tworzony z końcówką -s.

W języku angielskim występują przedimki: określony the i nieokreślony a(n). Formy an używa się przed wyrazami wymawianymi z nagłosową samogłoską – an hour ale a union. Co niezwykłe wśród języków indoeuropejskich, nie istnieje kategoria rodzaju gramatycznego, z wyjątkiem zaimków trzeciej osoby liczby pojedynczej.

Czasy

czas teraźniejszyW języku angielskim występują dwa czasy morfologiczne – teraźniejszy i przeszły. Łącznie z konstrukcjami gramatycznymi można wyróżnić szesnaście czasów gramatycznych i konstrukcji osadzających czynności w odpowiednim czasie. Wyróżnia się cztery kategorie czasowe:

§ czas przeszły

§ czas przyszły

§ czas przyszły w przeszłości.

Każdy występuje w czterech aspektach precyzujących usytuowanie czynności w czasie: prostym, ciągłym (zwanym niekiedy postępującym), przeszłym i przeszłym ciągłym. Poniższa tabela przedstawia przykładowe zdanie w 16 czasach strony czynnej (Present Simple: I do – Robię):

Czasy (Tense) / Aspekty czasowe	Simple	Continuous	Perfect	Perfect Continuous
Present (Teraźniejszy)	I do	I am doing	I have done	I have been doing
Past (Przeszły)	I did	I was doing	I had done	I had been doing
Future (Przyszły)	I will do	I will be doing	I will have done	I will have been doing
Future in the past (Przyszły w przeszłości)	I would do	I would be doing	I would have done	I would have been doing

Aspekty continuous (ciągły) nazywane są także progressive (progresywne). Obie te nazwy są jednak nieścisłe w odniesieniu do angielskiego, dlatego używa się także terminu continuous and progressive aspect (aspekt ciągły i progresywny). Zazwyczaj jest tłumaczony na język polski jako aspekt niedokonany.

Wyboru czasu gramatycznego w zdaniu dokonuje się w zależności od sytuacji.

Wśród językoznawców nie ma pełnej zgody co do tego, czy każdą z podanych wyżej konstrukcji uważać za samodzielny czas. Niektórzy wyróżniają w angielszczyźnie jedynie czas przeszły i teraźniejszy (ze względu na istnienie w nich prostych form czasownika), pozostałe zaś czasy uważają za aspekty tych dwóch czasów.

W języku angielskim występują trzy strony: czynna, bierna i zwrotna.

żródło: Wikipedia